State Of Mind

That morning when I woke up for jogging, felt so tired.
Decided to skip my morning excercised for that day coz of sleeplessness
and tiredned of previous night. But after a small struggle with my mind,
I went for walk. And on the way up, I met my friend.
We had interesting chat and had fun. Then he started joging and invited me
to join with him. Before thinking about my tiredness, I've started jogging with him, and it continued for 3-4 Kms.

When I came back to my room, I couldnt believe that I jogged that day more
than I used to do. How could I do that despite my tiredness.
I realized; My tiredness was only a creation of my mind.
When I woke up that morning I had set up my mind unknowingly,
to a lazy state, and believed that I'm weak for that moment.
But when I got a spark of cheerfulness from ma friend, I become energetic.

My thought here that; most of the time our laziness, tiredness weakness...
are states of mind.
When I think I'm weak, then I'M WEAK. But when we realize it and put an effort
to change the state of mind, we will get refreshed and all issues may get fade out.

So if you find it interesting, letz try to practise this refreshing thought.
We'll start with experiment with simple examples in our daily life.
Next time when you feel sleep after lunch at office or feel tired by around 2-3 PM, realize that it is only state of your mind.
Overcome that with an opposition thought.
Do a different thing you'd like to do.
Stretch your hands and go for a walk, enjoy the beautiful things from your window, and continue your work.

Through constant practice I believe we could make a big difference in our life.
Give a new dimension to our daily routine.
Even small things may make a big difference.
And we need not be Yogis or Sages to do these small practices.
WE CAN !

Right from our childhood, we are imposed with certain beliefs, or we have set certain
barriers and limits for our actual potential. And even grown up, still we believe that we
could come out only up to that limit, we're not ready to try beyond that limit.
BELIEVE THAT YOU'RE A BETTER GUY THAN YOU THINK SO FAR.



Here is a story, you might have heard about:

Do you know how the trainer in the zoo train the elephant.

What they do is since the elephant is baby; they will tie one of their legs using the iron chain.
So whenever the baby elephant want to move, their movement will be restricted by the iron chain.
The baby elephant did tried to break free the chain, however since they are still so young,
the chain seems too strong for the baby elephant.
The baby elephant tried and tried but yet they still can’t overcome it.

Along with time as the elephant grow, the trainer replaces the iron chain with just a normal rope. You may wonder why???
Even with iron chain, the fully grown elephant can easily break it free and
now they replace that with just a normal rope? The answer is simple;
there is bigger chain that has locked the elephant!
That is THEIR OWN MIND. Whenever the elephant feel the presence of rope around their leg, they will stop moving just as when the iron chain locked
their leg when they were baby.

അനാവശ്യമായ ബന്ധനങ്ങളില്‍ നിന്നും നമുക്കു മുക്തരാകം.
സമൂഹവും, മതങ്ങളും നമ്മളില്‍ അടിച്ചേല്പിച്ച
ചങ്ങലകളെ നമുക്കു പൊട്ടിചെറിയാം
തെറ്റായ വിശ്വാസങ്ങളുടെ കൂച്ച് വിലങ്ങിനെ തുറന്നുവിടാം.

മനസ്സുകൊണ്ട് നമുക്കു സ്വതന്‍തൃരാകാം...

വിഷു

കൊന്നമരത്തിന്റെ നനുത്ത ചില്ലകളിലെല്ലാം പോന്കണിപ്പൂക്കള്
കൂടുകൂട്ടിയിരിക്കുകയാണ്.
വിഷുവിനായി പ്രകൃതി ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു, മേടമാസം ഇങ്ങേത്തുകയെ വേണ്ടൂ.
നമുക്കും ഈ തിരക്കെല്ലാം മാറ്റിവച്ചു ഒരുങ്ങണ്ടേ?
എവിടെയാല്ലേ സമയം?
ന്നാലും വര്ഷാവര്ഷം ഓരോ ഉത്സവങ്ങള്/ആഘോഷങ്ങള്‍ വരുമ്പോഴും
നാം പറയാന് മറക്കാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്;
"ഓ എത്ര പെട്ടെന്നാ കഴിഞ്ഞ വിഷു/ഓണം/ക്രിസ്മസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയത് ,
ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞു പോയത് പോലെയാ തോന്നുന്നത് ..." എന്നൊക്കെ.
ഇത്തവണയും നാമത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും, അല്ലെങ്കില് പറയാനിരിക്കയായിരിക്കും...
എന്ത്തന്നെയായാലും ഇക്കുറി നമുക്കു വിഷുവിനെ വരവേല്ക്കാം, നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ...

വിഷുവിന്റെ ഓര്മ്മകള് പലര്ക്കും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും .
ഇത്തവണത്തെ വെയിലും തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ചൂടും വിഷു ദിനങ്ങളെ
കുറച്ചെങ്കിലും എരിയിച്ചുകളയും, തീര്ച്ച.
വിഷു പക്ഷികളുടെ പാട്ടു കേള്‍ക്കുംപോഴെങ്കിലും കഴിഞ്ഞു പോയ,
ഇന്നലത്തെ വിഷുവിനെപറ്റി മനസ്സാലെ വായിചെടുക്കാതിരിക്കാന് നമുക്കാവില്ല.
ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുക പടക്കവും, കമ്പിത്തിരിയും, മത്താപ്പും ഒക്കെയാവും,
അല്ലെങ്കില് അവയൊരുക്കിയ ശബ്ദവും വര്ണ്ണങ്ങളും ഒക്കെയായിരിക്കും.
പക്ഷെ എനിക്കെന്തോ അവയോടൊക്കെ അല്പം പ്രിയം കുറവായിരുന്നു.
സത്യം പറഞ്ഞാല് പടക്കം കയ്യിലെടുത്തു പൊട്ടിക്കാന് ഇന്നും ഭയമാണ് :)

പിന്നെ, അതിരാവിലെ ഉറക്കമുണര്ന്നു കൈവിരലാലെ പൊത്തിപിടിച്ച ,
കൂമ്പിയ മിഴികള് തുറന്നു കണ് നിറയെ കണ്ട കണിക്കാഴ്ചകള്;
ചെമ്ബുരുളിയില് അടുക്കിവച്ച കണിക്കൊന്ന പൂക്കളും,
കണിവെള്ളരിക്കയും, പൊന്നും, പൊന്‍ തുട്ടും , തിരുരാടയും,
പിന്നെ വാല്‍ കണ്ണാടിയില്‍ തെളിയുന്ന ഉണ്ണികണ്ണനും...
നിലവിളക്കിലെ തിരിനാളത്തിന്റെ പൊന്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ തെളിയുന്ന
ആ കഴ്ച്ചയോട് പകരാന് വയ്ക്കാന് മറ്റെന്താനുള്ളത്?

വിഷു കൈനീട്ടത്തിന്റെ ഓര്മ്മകള് കുട്ടികള്ക്ക് ആയിരിക്കും കൂടുതല്‍ ഇഷ്ട്ടം,
മുതിര്ന്നവരുടെ കയ്യില് നിന്നും വാങ്ങിയാല് മാത്രം മതിയല്ലോ. :)
ഇക്കുറി എന്തായാലും കൈനീട്ടം അധികം പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട; സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യവും,
ഐ ടി ഭാഷയില് പറഞ്ഞാന് Recession ഒക്കെ കാരണം കൊടുക്കല് വാങ്ങല്
ചടങ്ങുകളില് ഒരു "പിടുത്തം", ഒരു കോസ്റ്റ് കട്ടിങ്ങ് ഒക്കെ പ്രതീക്ഷിക്കാം.

മനസ്സിലെന്നും ഞാന് സൂക്ഷിക്കുന്നൊരു കൈന്നീട്ടമുണ്ട്,
അച്ഛമ്മയുടെ കയ്യില്നിന്നും ഒരുപാടു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് കിട്ടിയ ആ രണ്ടു രൂപ നോട്ട്.
കാഴ്ച ശക്തിയില്ലെന്കിലും വിഷുവിന്റെ അന്ന് അച്ഛമ്മ തപ്പിപ്പിടിച്ചു മുറുക്കാന് പെട്ടിയുടെ
അടിയില് നിന്നും എടുത്തു എന്റെ കൈമടക്കില്‍ വച്ചുതന്ന ആ രണ്ടു രൂപ നോട്ട്.
"എത്ര രൂപെണ്ട് എന്നറിയില്ല, ന്റെ കയ്യില് ഇത്രേ ഉള്ളു..." എന്നും പറഞ്ഞു.
ഇന്നു ഞാന് തിരിച്ചറിയുന്നു, അതിന്റെ യഥാര്ത്ഥ മൂല്ല്യം,
ഒരു ചെറു നഷ്ട്ട ബോധത്തോടെ.

നിങ്ങള്‍ക്കുമുണ്ടാകും ഇതുപോലുള്ള ഓര്മ്മകളുടെ വിഷുക്കാഴ്ചകള്‍ .
ആവോളം നുകരുക, കണിക്കൊന്ന പൂവില് കിനിയുന്ന തേന്‍തുള്ളി പോലെ...

ഇക്കുറി വിഷുദിനങ്ങളില്‍ കൂട്ടിനായി വേനല്മഴയും എത്തിയത് കൂടുതന്
സന്തോഷിക്കാനുള്ള വകയായി.
വിഷുക്കണികാഴ്ചകള് കണ്ണിലൊതുക്കുമ്പോള്,
പുതുമണ്ണിന്റെ നേര്ത്ത ഗന്ധവുമായി വന്ന,
ഓര്മ്മകളുടെ ചാറ്റല് മഴത്തുള്ളികളെയും കൈക്കുമ്പിളില് ഒതുക്കാം ...
കൊന്നപ്പൂക്കളില് നിന്നുതിര്ന്ന നന്മയുടെ മഴത്തുള്ളികള്
നെഞ്ചില് ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കാം,
ഇനിയുമൊരു വിഷു വന്നെത്തും വരെ...
അതുവരെ സ്നേഹത്തിന്റെ; നന്മകളുടെ മഞ്ഞപ്പൂക്കള്‍
മനസ്സിന്റെ നനുത്ത ചില്ലകളില് നിന്നും
കൊഴിഞ്ഞുപോകാതെ നമുക്കു കാത്തുവയ്ക്കം ...

ഏവര്ക്കും വിഷു ആസംസകള് !

The "Self"

Last week I came to read a book titled
"CONSCIOUS IMMORTALITY".
It is a conversation with an Indian sage called "Ramana Maharshi"
(December 30, 1879 – April 14, 1950), who lived in South India
(Uranachalam, Thiruvannamalai, TamilNadu).
The man who talks with Maharshi in the book is Paul Brunton, and he travels along with Sri Ramana's teachings about self-enquiry.

The book concentrates about Ramana Maharshi's thought about
"Self", the "I" factor. Author tries to get answers for his complicated queries, but Maharshi's answers were brilliant but simple. He guide the reader's mind for the quest of "Self". According to Maharshi, Self is the supreme power.
All complicated questions, we're seeking for, just ask to the "Self", you'll never fail to get the answer.

Once you get realized the "Self", then no worries no tensions no other thoughts.

Several things sticked to me after completing the book.
How to practise the teachings in the book, or how do I start the "I" thought?
Still I'm searching a way, a way of simple life which may lit a candle in my heart.

If you felt boring reading so far this blog, please press the X button at right top corner, and go back to your happy normal life. I never mind.
Thanks for visiting my blog.

Folks, thanks for being here again.
Never think these kind of thoughts are only applicable for highly spiritual people. Normal guys like us, if tried or if practiced hardly, we could make a difference in our life.
But how? Thats the tough question.
Just try our own methods, read books elaborately and practice with out bothering about the final result.
Yoga, praanayama, other sort of meditations are the primary paths for the thought or quest about "Self".
Always have a CHINTHA about, "Who Am I?".

Now consider about ourself, always we're immersed in unwanted worries and tensions. I agree that we couldn't get rid of those tensions completely. But atleast we could control 'em, avoid a few of 'em.

Just relax and think,
"What all things you need in your life?
What all things you don't need?"

Our mind is behind conquering everything he see with his eyes.
This has to be changed, have a clear idea about how our life should be.
Love yourself, it'll be the first step to "I" factor, then try to realize the "Self".

Lets eliminate unnecessary worries, thoughts; and concentrate in yourself.
Dont bother about external world.

Listen to your heart and be aware that you're happy, enjoying the bliss of life.
Surrender completely to the supreme power you believe, but it must be an undoubtful self-surrender.
Issues may creep in our life, but believe that he will take care of everything.
You just do your "Karma" 100% and be peaceful.

Realize the "Self", enjoy the life.


അഹം ബ്രഹ്മ്മമായി കരുതിയിരുന്ന ഒരു സംസ്ക്കാരമുണ്ട്‌ നമുക്ക്.
ശ്രമിക്കാം,
എന്നിലെ ചൈതന്യം കണ്ടെത്തുവാനായി;
താന്‍ തന്നെയാണു ബ്രഹ്മം എന്ന തിരിച്ചറിവിനായി...
--------------------------------------------------------------

I was silent since my last blog-post. But my Maam inspired me posting a new one. I dedicate this post to RekhaMaam, who always supported me like a gud friend/loving sister.
Maam, this is for you.

അവധിക്കാലം

കുട്ടികളെല്ലാം കാത്തിരിക്കുകയായിരിക്കും മറ്റൊരു അവധിക്കാലതിനായ്.
പരീക്ഷയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു ചിലര്‍ക്ക്‌ ഒഴിവുദിനങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞു .
കണ്ടില്ലേ? ഇന്നലെവരെ പൂത്തുലഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന മാവുകളിലെല്ലാം പച്ചമാങ്ങകള്‍ നിറഞ്ഞു; ഇലകള്‍ പോലും കാണാന്‍ വയ്യാത്തവണ്ണം. ചില്ലകളിലെല്ലാം ഇനി ഒഴിവുകാലത്തിന്റെ ഊയാലാട്ടമായി.

ഓര്‍ക്കാറുണ്ടോ; പരീക്ഷചൂടില്‍നിന്നും മീനമാസത്തിലെ ചൂടില്‍നിന്നും, കുളിര്‍മഴയായി നമ്മളെ കടന്നുപോകാറുള്ള ആ ദിനങ്ങളെ?
കാണുന്ന മാവിലെല്ലം കല്ലെറിഞ്ഞു കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് കുസൃതികള്‍ മാത്രം
കാണിച്ചിരുന്ന രണ്ടു മാസക്കാലം...
വി. ടി. യുടെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ "ചക്കകാട്ടി കളിച്ചിരുന്ന" ദിവസങ്ങള്‍.

തിരികെ വരില്ല എന്നറിയാമെങ്കിലും, ഇന്നലെകളെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ആ കാലം
മറക്കുവതെങ്ങിനെ? നമ്മുടെയൊക്കെ അവധിക്കാലങ്ങള്‍ മിക്കവാറും ബന്ധുക്കളുടെയും അമ്മാവന്മാരുടെയും വീട്ടിലായിരിക്കും. പുതിയ സൌഹൃദങ്ങളുടെയും കളിക്കളങ്ങളുടെയും ബാഹുല്യംകൊണ്ട് കൗതുകങ്ങള്‍
നിറഞ്ഞ ഒരുപിടി ദിവസങ്ങള്‍, അപ്പൂപ്പന്‍താടി പോലെ എത്രപെട്ടെന്നാണ്
എന്‍റെയടുത്തു നിന്നും കൈ എത്താദൂരത്തേക്കു പൊയ്പോയത്?
കഴിയില്ല എന്നറിയാമെങ്കിലും മനസ്സുകൊണ്ടൊരു തിരിച്ചുപോക്ക് ആഗ്രഹിക്കുകയാണ് ഞാനും, നിങ്ങളെപ്പോലെ.

ഇന്നത്തെ കുട്ടിപട്ടാളങ്ങളും അവധിക്കാലം അങ്ങിനെത്തന്നെ
ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ? അറിയില്ല.
കാലത്തിനൊത്ത മാററങ്ങള്‍ അവരിലും ഉണ്ട്ടായെക്കും.
പക്ഷെ മനസ്സിലെന്നും ഒഴിവുകാലത്തിന്‍റെ ഒരു മാമ്പഴക്കാലം
എല്ലാ കുരുന്നുകള്‍ക്കും ആസ്വതിക്കാന്‍ കഴിയട്ടെ;
അവരുടെ സ്മൃതികളില്‍ അവയെന്നും മായാതെ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കട്ടെ.

Lakshadweep Yathra

This is about Lakshadweep trip we did last weekend with my friends at Infopark. After that I got a couple of queries about the journey, so decided to find somespace here to write about the same.



Lakshadweep (hundred thousand Islands) is a collection of islands called Andrott, Minicoi, Agatti, Kavarathi(Capital of LDweep), Bangaram, Kalpeni etc.
And our tour package was to Kalpeni Island in MV Minicoi ship[MV stands for Motor Vessel]

The "Society for Promotion of Nature Tourism and Sports"(SPORTS) is the society promoting L-Dweep tourism and you could get the tickets for travel from their office situated at Kochi Port. Other agencies are also there from where you can get the service, but ultimately SPORTS is organising the tourism packages. Not much formalities required, no need of a Passport, hope you're that
Lakshadweep is a part of our state, Kerala.

Our package was for one day(Rs.4500 per head including all expenses with food) at Kalpeni Island, and we started journey in MV Minicoi ship from Kochi Port around 4PM. Minicoi is a small ship(120 travellers capacity) compared to other LDweep ships like MV Kavarathi and Bharat Seema.
Before journey SPORTS provided us Tourists ID card, T-Shirts and caps.
Ship crews welcomed us inside the ship; luggages kept atin separate locker rooms. Interior of ship looked like A/C chair car in train :)
It was my first experince in Ship and in deep sea. Each second in sea and Island gave me moments of wonder and amusement. The color of navy blue sea and waves; itz hard to put into words, its beauty.
[If I were an artist I could have drawn a picture in the sky with that blue color :) ]

After couple of hours, we could see only water all around us , and the ship is moving towards the setting sun.

Refreshments and dinner, you'll get it from the ship itself, which is included in the package. Crews provided us night jackets, but we spent the whole night above the deck, with uncountable stars in the sky, guiding us to the
island like a fairy tale.


Itz about 158 Miles of journey from Kochi to Kalpeni Island, ie. around 285 Kms(1 Nautical Mile = 1.8 Kms). If lucky enuf, you could enter into the Ship Cockpit, there we could see Compass, Rradar equipments, Sea scanners etc.
The ship was running in auto piloting mode that time, and took 13-14 Hrs of journey to reach there. Sea was so calm, so that none of us had any kind of sea sicknesses.

By 5:30 AM next morning we reached at Kalpeni. Ship got anchored about 100mts from the shore and small boats taken us to the Island. Tourism guys received with tender coconut and guided us to SPORTS resort for refreshment and breakfast. That resort is not upto the mark, when the facilities are concerned. Families will find it difficult to adjust.

After breakfast we went to small Islands called Tilakkam & Pitti, which is 200 mts away from resort via boat. Our wonder world starts there. There we did snorkeling.(http://en.wikipedia.org/wiki/Snorkeling)
We could see corals and fishes like we did in Animal Planet and NGC.
(Picture below is not my snap, taken from net)

I dont get words to describe the feel we got after snorkeling
and boating. Those who go with shoes, pls remember to take chappal while going that place. Never try with bare foot[like I did :)], Corals are very beautiful to see but itz very sharp. Collecting corals unscientifically is strictly prohibited.
It was worth spending 2-3 hours there.

After lunch and cultural programs at Resort we moved to Light House and a Banyan factory. The entire Kalpeni is only about 2.5 Kms long and around 200 mts width, "A small big-Big ship floating in the Coral reefs" :)

The north part of Kalpeni is Tip Beach. The shore is so beautiful with white sand and full of corals accumulated. The color of water is a mix of pale green and blue. Most of the viewable areas are tranparent like crystal glass. You could take a sea bath there, but it'll be very hot.

The smallest Island in Lakshadweep called Cheriyam Island is also very close from Tip Beach. Cheriyam is still uninhabited and didnt get chance to visit. After enjoying the Tip Beach the trip comes to an end with tea and snacks from Resort.

The island is full of Coconut trees, and the sunlight could hardly enter even at noon. 99% of Island is Muslim people. Commonly they speak Malayalam language, but from local people there, we came to know about a language called "Jasari" which is scriptless. "Mahl" is another language which is commonly used in Minicoi Island, which is a standard language used in Maldives, very similar to Arabic. The Island inmates have to depend on Kochi for most of their needs, have to wait for the arrival of Ship for everything. Otherwise itz a good place for a peaceful life, without much wants and greeds of a common man.

At eve, around 6PM the ship came to take us back(Pls dont make fun with pic above :) it wasn't our ship). The schedule and timings of ship is subjected to change at any time. Luckily, we were able to finish the trip in time as planned,and we reached back Kochi next day morning by 8:30 AM.

============================================================================
May to September is monsoon season, so better avoid the trip that time.
According to my knowledge SPORTS will not allow tourists via Ship,
during monsoon. Air India recently have started services to L-Dweep
from Nedumbassery in alternate days.

For more info Contact: 0484-2668387, 2666789
http://www.lakshadweeptourism.com/contact.html
E-mail : -
laksports.reservation@gmail.com
sportslak@gmail.com
Folks, if you are planning for a trip, I'm always ready to share what I know.
You could reach me at sujithes@gmail.com

Footwears

The journey continues...

Through unknown, expected roads.
And on the way, we might have achieved many milestones...
But dont forget the people who have supported/helped so far.
We might have forgotten those faces, or now; in our busy schedule, we dont have
enough time to recollect even their names...
Those loving legends...

Mom, who always combed your hair nicely, who used to scold you for not taking umbrella.
Papa, who used to hold your hands tightly, while at the crowd.
Your favourite teacher cum local guardian who supported you even if you were too naughty...
The rikshaw wala, who waited at school campus with a couple of low cost sweets, at your birthday.
Your friendz at college.
The lab assistant who helped to get the actual readings for Screw Guage n Vernier Caliper :)
That special friend who always completed your assignments, and made your project work done in time, even if he was half way up.
And that guy who forwarded your resume, gave a smashing career for the first time.
And those who offered their shoulders at your bad times to lay on.

Dont ever forget those people...
Never forget the good old days, the paths you've taken.
If you think you've neglected; look at your feet.
You could see a pair of old torn chappal, you cant walk anymore.

So refresh relationship with those people, and get refreshed yourself.
Have a new branded foot wears of love, respect and friendship; and continue your journey...


യാത്ര; ഇനിയും ഒത്തിരി ദൂരമുണ്ട്.
പോയിമറഞ്ഞ വഴിയോരത്തെ അത്താണികള്‍
മനസ്സില്‍ നിന്നും മായാതിരിക്കട്ടെ.

ഇന്നലെ പിന്നിട്ട വഴികളിലെ നൊമ്പരങ്ങള്‍
നമുക്കിവിടെ വലിച്ചെറിയാം.
നടന്നു തേഞ്ഞ മെതിയടികള്‍ മാറ്റി, പകരം
പുതിയ പ്രതീക്ഷകള്‍ ധരിക്കാം.
നാളെയുടെ പുതുനാംബുകളില്‍
ആര്‍ദ്രമായ പാദങ്ങള്‍ ഉറപ്പിച്ചുവയ്ക്കാം.
സ്മരണയുടെ ദൂരസാഗരം തേടി ഇനിയും യാത്രതുടരാം.
ശുഭയാത്ര...

നീ.

നിന്നെക്കുറിച് എഴുതുവാന്‍ ആവില്ലെനിക്ക്
പഴകിയ; മഷിയൊഴിഞ്ഞ തൂലിക മാത്രം എന്റെ പക്കല്‍.
നീ എന്നിലലിയുമ്പോള്‍ എനിക്ക് നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് എന്നെതന്നെയാണ്
ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു;
നീ ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നല്ല.

Percussion maestro

പെരുവനം കുട്ടന്‍ മാരാര്‍:

Percussion maestro 'Peruvanam Kuttan Marar' is a living legend in Kerala.
Being the limelight of most of "Pooram" festivals in Kerala for the last 3 decades,
performs most of the Melams including Panchavaadhyam and Pancharimelam.

Now itz Utsav Season in Kerala, and you could enjoy his magical Vaadhyams from Utsavas and Poorams.
This year, so far his presence blessed at Ernakulathappan Siva Temple, Poornathrayeesa temple in Ernakulam. One interesting thing I've noticed last couple of years is, the companion who is performing just right to him continues to be the same.
Notice him, he is a short old man(Kelath Aravindassksha Menon)

KuttanMaraar's home ground is Thrissivaperoor(Thrissur).
Poorams/Utsavas in Thrissur are yet to come.
Catch Kuttan Marar at Aarattupuzha Pooram on April-6, 2009.

ഉല്‍സവപറമ്പിലെ സജീവസാന്നിധ്യമായ മേള വാധ്യങ്ങളുടെ തമ്പുരാന്
ആശംസകള്‍. കേരളത്തിലെ മേളപ്രേമികളുടെ കാതുകള്‍ക്ക് ഇമ്പംപകരാന്‍
അങ്ങേക്ക് ഇനിയും ഒരുപാടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ സാധിക്കട്ടെ.

Valentine's Day

പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍
നീയെന്‍ ഹൃദയത്തില്‍ കുറിച്ചപ്പോള്‍ നിന്‍ വിരല്‍ തുമ്പില്‍
നോവിന്റെ ചോരത്തുള്ളികളായിരുന്നു.

പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കാലം നീയെന്നില്‍ പകര്‍ന്നപ്പോഴും
എനിക്ക് തിരിച്ചു നല്‍കാനായത് നേര്‍ത്തൊരു മൌനം മാത്രം;
ഗര്‍വ്വിന്റെ മൌനം.

ഇന്നിപ്പോള്‍ കാലങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം ഞാനാ പ്രണയം തിരിച്ചറിയുന്നു.
കാലം കുടഞ്ഞിട്ട കടലാസുപൂക്കളില്‍
വീണ്ടും വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ ചാലിക്കാനെന്ന പോലെ.

പക്ഷെ നീയിന്നു ആയിരം ഹൃദയകാതങ്ങള്ക്കപ്പുറത്താണ്.
തിരികെ നല്‍കാന്‍ പ്രണയത്തിന്റെ നറുമഴതുളളികള്‍ മാത്രം ബാക്കി.
നീയിന്നറിയണം;
പരസ്പരം നമുക്കു മിഴികളില്‍ അഭയം തേടാം,
അതിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ നമുക്കു ചാടി മരിക്കാം.

Happy Valentine's Day.
But Please dont wait for a special day to express your love.
Celebrate each day as lovers day.

Love for humanity, love for kindness, love for the existence of this beautiful world.

പകല്‍

വീണ്ടുമൊരു പകല്‍.
കഴിഞ്ഞ രാവില്‍ കണ്ട നിനവുകളുടെ നിലാവിനെ ചുട്ടുപോള്ളിക്കാന്‍;
ജീവിത യാഥാര്ത്യങ്ങളാല്‍ എരിന്ജൊടുക്കാന്‍,
വീണ്ടുമൊരു പകല്‍.

"നോവിന്റെ പകല്‍"...

{അവിടെയും മനസ്സിനു ചാമരം വീശാന്‍ പകല്‍-നിനവുകള്‍ ഉണ്ടായേക്കാം !}